Welkom

DIAGNOSIS UITGEVERS:

EEN FONDS!

Fondsvorming bestaat. Al moet je verhalen over de ontstaansgeschiedenis van ‘een mooi fonds’ in beginsel wantrouwen. Neem het prachtige -literaire én wetenschappelijke- fonds van Suhrkamp.  Het werk van onze grote Nederlandse auteurs (Mulish, Nooteboom, Van der Heijden) wordt daar in vertaling uitgebracht. In hoeverre is de reputatie van de Berlijnse uitgeverij terug te brengen op een plan?

Het was vast een geniale zet van Peter Suhrkamp om in 1950 (in Frankfurt) zijn eigen winkeltje te beginnen. En een aantal beroemde auteurs (Hermann Hesse, Bertold Brecht) volgden hem bij Fisher Verlag vandaan. Vandaag de dag bloeit de zaak als nooit tevoren. Kenners noemen het een weergaloos en consistent fonds.

Maar hoe vooropgezet is het? De geschiedenis heeft een dikke vinger in de pap gehad: Suhrkamp Verlag zou zonder WOII waarschijnlijk niet eens zijn ontstaan. En wiens verdienste is het? Peter Suhrkamp is de geniale pionier maar al in 1957 overleden. De overname van ‘der Judische Verlag’  bijvoorbeeld had hij vast en zeker toegejuicht maar is feitelijk gerealiseerd door een talentvolle opvolger.

Feit is: ik probeer ‘een fonds’ op te bouwen bij Diagnosis Uitgevers. En ik realiseer me daarbij dat ik op de schouders sta van minstens drie leermeesters: Henk Bouman (Boom uitgevers), Fons Drabbe (Van Loghum Slaterus, tegenwoordig onderdeel van BSL/Springer) en Arre Fockema Andreae (Colofon Groep, tegenwoordig onderdeel van Reed Elsevier). Complicatie op voorhand is dat ik -weliswaar volgens achterhaalde principes- pensioengerechtigd ben en dus in beginsel geen lange ‘loopbaan’ voor me heb. Daarentegen heb ik een lange geschiedenis in het uitgeefvak achter de rug. Vele honderden titels op het gebied van gezondheidszorg heb ik mogen ontwikkelen en distribueren. Ik weet dus de weg. En ik koester een idee.

Technisch mooie boeken maken is intussen bijna een automatisme. Daar aandacht voor krijgen gaat ook veel gemakkelijker dan vroeger. Mijn doelgroepen (dokters en psychotherapeuten) staan vast. Tot zover niks nieuws.

Maar de rode draad achter het fonds van Diagnosis Uitgevers is nieuw en bijzonder.

Elke titel moet nl. bijdragen aan de verbetering van de zorg in Nederland (en Vlaanderen). As simple as that. De vraag is of er tussen droom en daad nog ‘wetten’ in de weg staan en ‘praktische bezwaren’.

Ik kan nu drie jaar achteruit kijken en ongeveer éen jaar vooruit. Kijk even mee.

Voor de psychiaters en psychotherapeuten was de start heel duidelijk. Een greep.

-Jim van Os schreef ‘De DSM-5 voorbij!’ . Pleidooi voor een persoonsgerichte behandeling van cliënten. Vijf drukken inmiddels.

-Als tweede titel verscheen het basisboek ‘Empathie; het geheime wapen van psychiaters en psychotherapeuten’. Past in dezelfde lijn. ‘Empathie’ zit niet in het onderwijscurriculum. Gek! Twee drukken.

-Vervolg op het DSM-boek: Philippe Delespaul, Jim van Os e.a., ‘Goede GGZ!’ Hét boek van de beweging ‘Nieuwe GGZ’. Nu al drie drukken

-Alleszins vermeldenswaard: Nelleke Nicolai, ‘Emotieregulatie als basis van het menselijk bestaan. De kunst van het evenwicht’. Zo belangrijk: emotieregulatie is immers zo ongeveer synoniem met psychotherapie. Twee drukken in een half jaar.

Voor somatische artsen tekent zich ook een duidelijke lijn af.

-In november 2014 verscheen ‘Voorkomen is beter. Leren van calamiteiten in de zorg’ van de hand van Ian Leistikow, inspecteur IGZ, binnenkort hoogleraar patiëntveiligheid.

Vijf drukken in twee jaar.

-Ongeveer tegelijkertijd verscheen onder redactie van Lia van Zuylen e.a. ‘De dokter en de dood. Optimale zorg in de laatste levensfase’. Uitbehandelde patiënten zouden zich niet in competitie moeten bevinden met prognostisch gelukkigere patiënten als het gaat om de aandacht van artsen. Drie KNMG-congressen. Drie drukken.

-Net uit: onder redactie van Marcel Levi ‘De dokter en het geld. Artsen (her)berekenen de kosten van de zorg’. Gepresenteerd tijdens de 7e NtvG-dag.

Wordt het consistent zo?

Het begin is er. En het is duidelijk dat er vanuit de ‘school’ van Jim van Os een stille revolutie gaande is. In 2017 verschijnt daarom een alternatief leerboek: ‘Psychiatrie, de essentie’, waaraan 48 auteurs meewerken.

Verder moet er een tegenhanger komen voor Leistikow’s ‘Voorkomen is beter’ want dat ging over patiëntveiligheid in de somatische zorg. Alette Kleinsma en Nico Kaptein gaan zorgen voor een basisboek patiëntveiligheid in de ggz.

En dan groeit er (kennelijk) organisch een reeks.

Het boek ‘De dokter en de dood’ heeft heel veel teweeg gebracht, onder andere drie grote congressen. Vervolgens: rond het boek van Leistikow is door Medisch Contact een congres georganiseerd onder de titel ‘De dokter en de klacht’. Inmiddels is  daarenboven ‘De dokter en het geld’ verschenen. Dat schreeuwt om vervolgen.

-‘De dokter is geen robot’; over competente artsen die toch gewoon menselijke tekorten vertonen.

-De dokter en het beeld’; een basisboek radiologie omdat de fusie tussen nucleaire geneeskunde en klassieke radiologie dat vereist.

-De dokter en de patiënt met psychische problemen’; opnieuw een noodzakelijk  basisboek sinds 80% van alle ggz-problemen (eerst) op het bord van de huisartsen terecht komt zonder dat zij daarvoor grondig zijn opgeleid.

Perfect zal de fondsvorming nooit zijn. C’est la vie. Je zult nog zien dat de uitgeverij over tien jaar in het collectieve geheugen gegrift staat vanwege een bestseller (uit 2017 ofzo) die geheel buiten deze hierboven geschetste kaders valt.


Cees Stavenuiter, november 2016